پرسش نامۀ خودکارآمدی عمومی


به منظور ارزیابی خودکارآمدی عمومی از پرسش نامه خودکارآمدی عمومی شرر وهمکاران( ۱۹۸۲) استفاده شده است. شرر و مادوکس(۱۹۸۲) معتقدند که نظریه ی خودکارآمدی،الگویی از فرایندهای شناختی برای سازش یافتگی است.آن ها برای اولین بار مقیاسی جهت اندازه گیری این باور عمومی تحت عنوان مقیاس خودکارآمدی شرر ساختند که اختصاص به موقعیت خاصی ندارد. این مقیاس ۳ جنبه از رفتار شامل میل به آغازگری عمل ، میل به گسترش تلاش برای تکمیل تکلیف و مقاومت در رویارویی با موانع را اندازه گیری می کند (شرر و مادوکس ،۱۹۸۲).این مقیاس دارای ۱۷ ماده است. برای برای هر ماده این مقیاس ۵ پاسخ پیشنهاد شده است که به هر ماده ۱ تا ۵ امتیاز تعلق می گیرد. شرر(۱۹۸۲) اعتبار محاسبه شده از طریق آلفای کرونباخ برای مقیاس خود کارآمدی عمومی را ۷۶صدم ذکر می کند.روایی این مقیاس از طریق روایی سازه به دست آمده است. در پژوهشی که به منظور بررسی روایی و اعتبار این مقیاس توسط براتی (۱۳۷۶) انجام گرفت، این مقیاس بر روی ۱۰۰ آزمودنی (دانش آموزان سوم دبیرستان) اجرا شد و همبستگی ۶۱صدم با پرسش نامه های عزت نفس و خود ارزیابی به دست آمد که این در جهت روایی سازه ای …

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *